កញ្ញា អ្នកជំងឺទើបតែស្លាប់
ត្រជាក់ចិត្ត គ្រាន់តែជាសាកសពប៉ុណ្ណោះ
មិនដែលឃើញសាកសពពីមុនទេ?
ជាអ្នកហាត់ការថ្មីមក ពីសាលាវេជ្ជសាស្ត្រមែនទេ?
ត្រូវហើយ ខ្ញុំត្រូវបានចាត់អោយទៅហាត់ការ
នេះជាវេនយប់ដំបូងរបស់ខ្ញុំ
សំណាងល្អ នាងនាំសពទៅកន្លែងបញ្ចុះសពនៅយប់ដំបូង
ហេតុអ្វីបានថាសំណាង?
ព្រោះនាងនឹងធ្វើវាជារៀងរហូត!
-ពូ ... -ខ្ញុំធ្លាប់មានបទពិសោធន៍
ក្នុងរយៈពេល ៧ ឆ្នាំ ៨ ឆ្នាំចុងក្រោយ ខ្ញុំតែងតែរុញសពនៅវេនយប់
ខ្ញុំមានទំនាក់ទំនងជាមួយសាកសព
ប៉ុន្តែគ្មានសាកសពណាចូលចិត្តខ្ញុំទេ
ទំនាក់ទំនងជាមួយសាកសព? ពូ​​មានន័យថា​ម៉េច?
ចាក់ឆ្នោត! រាល់យប់ដែលពូរុញសាកសព
ពូតែងតែរើសយកលេខ ០៣ ៤៣ ៨៣ ប៉ុន្តែពូដូចជាសពនៅពេលដឹងលទ្ធផល!
ឈ្មោះរបស់ពូគឺ Hai វាមានន័យថាកំប្លែង
ខ្ញុំឈ្មោះ Thi
ឈ្មោះ​របស់​នាង...
ឈ្មោះចម្លែក!
Thi-Hai វាមានន័យថា សាកសព
យើងអាចចុះឈ្មោះសម្តែងតែពីរនាក់ នៅលើកញ្ចក់ទូរទស្សន៍
អស់លោក ​លោកស្រី ​អ្នក​នាង កញ្ញា
នេះជាការបង្ហាញ បែបកម្លែងរបស់គូកំប្លែង THI HAI
នៅក្នុងការបង្ហាញតែមួយ គត់ គឺ រុញសាកសព
ពូ THI HAI
កុំលេងសើចទៀត!
ខ្ញុំ​ខ្លាច!
នេះជារបាយការណ៍កោសល្យវិច័យ
អ្នកទាំងពីររុញសាកសព ទៅបន្ទប់ត្រជាក់ឲ្យលឿនទៅ
ដើម្បីឱ្យប៉ូលីសបញ្ចប់នីតិវិធីនៅថ្ងៃស្អែក និងសម្រាប់គ្រួសារដើម្បីមកទទួលសព
បាទ!
Thi
Thi មានលឺសំលេងចម្លែកទេ?
សំឡេងអ្វី?
នេះជាលើកទីមួយហើយដែលខ្ញុំឃើញ គិលានុបដ្ឋាយិកាពាក់ស្បែកជើងកែងវេនយប់
ពិតជាដឹងពីរបៀប ធ្វើឱ្យអ្នកស្លាប់ចូលចិត្តមែន
ខ្ញុំ​សុំទោស ខ្ញុំមិនធ្វើចឹងទៀតទេ
នេះជាលើកទីមួយ ខ្ញុំមិនដឹង ...
ចឹង សូមដើរថ្នមៗ
ជឿទេ ថាពេលលឺសំលេងស្បែកជើងកែង
សាកសពនេះនឹងក្រោកឡើង ដើម្បីសួរឈ្មោះនាង?
ពូ Hai ហេតុអ្វីបានបន្លាចខ្ញុំ?
សូមដើរថ្នមៗ
កុំធ្វើឱ្យមនុស្សនៅឋានក្រោមភ្ញាក់ផ្អើល
-តើនរណាឈរក្បែរនាង? -ថាម៉េច?
នរណា?
នឹងដើរថ្នមៗបាននៅ?
EXORCISM: HAUNTED CHILD
ហេតុអ្វីបានផ្លូវទៅកាន់ ទីបញ្ចុះសពងងឹត អីយ៉ាងនេះ?
កន្លែងដាក់សពពិតជានៅឆ្ងាយពីមន្ទីរពេទ្យ!
ខ្លាចខ្មោចមែនទេ?
ប្រាកដ​ណាស់
មនុស្សគ្រប់គ្នាខ្លាច នៅពេលនៅម្នាក់ឯង
ហេតុអ្វីបានឈប់?
វាងាយណាស់
នាងត្រូវតែក្លាហាន គ្រាន់តែទាញក្រណាត់សនោះចេញ…
ហើយមើលមុខរបស់គាត់ដោយផ្ទាល់
គ្មានខ្មោចនឹងហានធ្វើអីទេ
ពូ...
ហេតុអ្វីបានបន្តលេងសើចជាមួយខ្មោច និងនរកនៅពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រដូចនេះ?
ពូប្រាប់ការពិត
គ្រាន់តែគិតពីវា
បើគ្រូពេទ្យវះកាត់ទាំងអស់ខ្លាចដូចនាង
តើពួកគេអាចធ្វើ កោសល្យវិច័យយ៉ាងដូចម្តេច?
ទេ ខ្ញុំមិនហ៊ានទេ
ចាំពូទាញជំនួស
មេត្តា កុំធ្វើអញ្ចឹង
-ឃើញខ្មោច មែនទេ? -ទេ ​ទេ
កែងជើងនាង នៅពីលើជើងពូ
ខ្ញុំ​សុំទោស
ចង់នោម
មិនអាចទៅបានទេ
ពូបានប្រាប់ខ្ញុំរឿងច្រើនណាស់
ពូធ្វើអោយខ្ញុំខ្លាច ពូមិនអាចទុកឱ្យខ្ញុំនៅទីនេះ
បើនៅអោបយូរបន្តិច ខ្ញុំនឹងស្លាប់ដោយសារទប់នោម
សូមទៅដើមឈើនោះតិច!
នៅតែ​មើល? នៅចម្ងាយនេះហើយ?
ងាកចេញទៅ!
ហេ Thi និយាយមែន
ធ្លាប់ឃើញខ្មោចពីមុនទេ?
ឈប់ទៅ ពូ Hai!
នោះមិនគួរឱ្យអស់សំណើចទេ!
ពូកំពុងសួរមែនទែន ពូបានឃើញម្តងហើយ!
កុំបារម្ភអី
ខ្មោចមិនដែលបន្លាច នរណាដែលខ្លាចពួកគេទេ
បើខ្មោចបន្លាចនរណាម្នាក់
ហើយម្នាក់នោះស្លាប់ទៅ ខ្មោចអាចចាប់ជាតិឡើងវិញយ៉ាងម៉េច?
ឈប់ឥឡូវនេះពូ Hai
ហើយឬនៅ?
ខ្ញុំអាចងាកបាននៅ?
ពូ
ពូ Hai
ពូ Hai? កុំលេងសើច!
ពូ Hai?
កញ្ញា Thi ប្រហែលជាមានអ្នកកំពុងមើលយើង
យើងបានធ្វើអ្វីបានគេតាមមើលយើង?
ពូអាក្រក់ណាស់
ហេ! លែងដៃខ្ញុំទៅ!
ពូហ្នឹងដែលចាប់ដៃខ្ញុំ
បងស្រី!
ហេតុអ្វីបានចាកចេញ ពីខ្ញុំយ៉ាងឆាប់យ៉ាងនេះ?
ខ្ញុំមិនអាចធ្វើចិត្ត ឃើញបងបែបនេះទេ
បងស្រី!
ខ្ញុំរស់នៅម្នាក់ឯង ដោយរបៀបណា?
ហេ យើងកំពុងសម្តែង បើកភ្លើងធ្វើអី?
យើងហាត់ពិបាកណាស់ អ្នកណាហ៊ានមករំខាន?
ល្អ​ណាស់
បាន យំវេទនាប៉ុណ្ណេះល្មមហើយ
-សួស្តី អ្នកគ្រូ -អ្នកទាំងអស់គ្នាមកទីនេះហើយស្តាប់ខ្ញុំ
ខ្ញុំសូមណែនាំឲ្យស្គាល់ កញ្ញា My Lan
នាងជាតួឯក របស់ក្រុមល្ខោន Cuu Long Giang
នៅដើមឆ្នាំសិក្សា មន្ទីរបណ្តុះបណ្តាលបានជូនដំណឹងថា
My Lan នឹងបញ្ចប់កម្មសិក្សារបស់នាងនៅទីនេះ ជាមួយអ្នកទាំងអស់គ្នា
ដើម្បីត្រៀមសម្រាប់និក្ខេបបទបញ្ចប់ ការសិក្សារបស់នាងអំពីការដឹកនាំល្ខោន
My Lan ណែនាំខ្លួនទៅសិស្សទៅ
ខ្ញុំពិតជាសោកស្តាយ ចំពោះការចូលរួមយឺតរបស់ខ្ញុំ
“ព្រោះគ្រួសារខ្ញុំមានបុណ្យសព សូម​អធ្យាស្រ័យ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ផង
My Lan កុំជឿអ្វីដែលពួកគេនិយាយ
ពួកគេខូចណាស់
អូខេ ចំណាយពេល ស្គាល់គ្នាតិចទៅ ខ្ញុំទៅហើយ
កុំខ្លាចអី មក​នេះ!
អង្គុយចុះ
-ខ្ញុំ Phi Long -ឈ្មោះរបស់ខ្ញុំគឺ Hai Au
Lan អ្នកគ្រូមើលទៅស្អាតណាស់
ហេតុអ្វីមិនធ្វើជាតារាសម្តែងតែមក ធ្វើអ្នកដឹកនាំរឿង?គួរឲ្យស្តាយណាស់!
ខ្ញុំជាអ្នកច្រៀងសំខាន់សម្រាប់ក្រុមល្ខោន
បន្ទាប់ពីមានជំងឺធ្ងន់ធ្ងរ ខ្ញុំបានបាត់បង់សំលេង
ដូច្នេះខ្ញុំក៏សំរេចចិត្ត រៀនជាអ្នកដឹកនាំល្ខោន
-ហេ បងស្រី -ចា?
អ្នកគ្រូកំពុងស្នាក់នៅកន្លែងណា
ដូច្នេះយើងអាចជួយយួរ ឥវ៉ាន់បានទេ?
កុំបារម្ភ អ្នកស្រី Nam Phoung ឱ្យខ្ញុំប្រើបន្ទប់នៅលើដំបូល
ខ្ញុំយកទៅទុករួចហើយ
មានអ្វីខុស?
ហេតុអ្វីបានសុខៗឈប់និយាយ?
អូ ព្រះ អ្នកគ្រូក្លាហានណាស់
ម៉េចហ៊ាននៅទីនោះម្នាក់ឯង?
ខ្ញុំមិនឃើញមានអ្វីប្លែកផង
បន្ទប់គឺស្រស់ស្រាយណាស់
មិនដឹងថាមានអ្វីកើតឡើងមែនឬ?
វាគឺជារឿងល្បីនៅទីនេះ
មានខ្មោចច្រើនណាស់ នៅក្នុងសាលានេះ
បន្ទប់នៅលើដំបូល ជាកន្លែងដែលអ្នកគ្រូស្នាក់នៅ
គឺជាកន្លែងដែលគួរឱ្យខ្លាចបំផុត
រាល់ពេលដែលយើងត្រូវការសម្ដែង
យើងត្រូវទៅជាក្រុម ៣ ឬ ៤
គ្មាននរណាម្នាក់ហ៊ានឡើង ទៅតែម្នាក់ឯងទេ
ខ្ញុំបានថាកាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន
មានក្មេងស្រីម្នាក់ដែលរៀនសំដែងល្ខោន
គ្មានអ្នកណាដឹងថា មានអ្វីកើតឡើងចំពោះនាង
នាងបានឡើងមកលើដំបូល ហើយស្នាក់នៅទីនោះពេញមួយថ្ងៃ
គ្មាននរណាម្នាក់បានឃើញនាងទេ
ដោយអវត្តមាននាងពីសាលា
មនុស្សគ្រប់គ្នាគិតថានាងបានបាត់ខ្លួន ឬត្រលប់មកផ្ទះវិញ
ពីរបីខែក្រោយមកអ្នកបោសសំអាត បានឡើងទៅលើដើម្បីសម្អាត
ដឹងទេ វាពិតជាចម្លែក
ខ្ញុំឆ្ងល់ថា តើនាងស្លាប់អស់រយៈពេលប៉ុន្មាន ប៉ុន្តែរាងកាយរបស់នាងមិនរលួយទេ
ភ្នែករបស់នាងនៅតែបើកធំៗ
ហើយនៅតែមានស្នាមញញឹមនៅលើមុខរបស់នាង
បន្ទាប់ពីនោះអ្នកដែលស្នាក់ នៅសាលាបាននិយាយថា
ជារៀងរាល់យប់គេឃើញស្រមោលនារីស្បែកសម្នាក់ គ្រវីសក់នៅលើដំបូលសាលា
អាវ! ហេតុអ្វីបានមកខាំខ្ញុំ?
-ព្រះជាម្ចាស់! -ខ្ញុំ​ពិតជា​សូមទោស
ព្រោះខ្ញុំខ្លាច
ទៅឲ្យឆ្ងាយ បើខ្លាចខ្មោច
ហេតុអ្វីនៅស្តាប់រឿងខ្មោច?
វាឈឺណាស់
ខ្ញុំអាចមិនស្លាប់ដោយសារខ្មោចទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែឯងខាំ
គ្រាន់តែរឿងដែលយើងដឹង
គ្មាននរណាម្នាក់នៅទីនេះ បានឃើញខ្មោចពិតទេ
ប៉ុន្តែមនុស្សគ្រប់គ្នានៅក្នុងសាលានេះ ជឿជាក់ថារឿងរ៉ាវគឺជាការពិត
ហើយអ្នកគ្រូមិនខ្លាចខ្មោចទេឬ?
ពេលខ្ញុំមានពេលទំនេរច្រើន ខ្ញុំនឹងប្រាប់ពីរឿងខ្មោចនៅស្រុកកំណើតខ្ញុំ
ខ្ញុំប្រាកដថា ពួកឯងនឹងខ្លាច
ទោះយ៉ាងណា ខ្ញុំគិតថាមុនពេលអ្នកគ្រូផ្លាស់ទៅទីនោះ
អ្នកគ្រូគួរតែចេះគោរព
ថ្វាយបង្គំ មានជារឿងពិសិដ្ឋ នឹងមិនមានរឿងមិនល្អទេ
ហេតុអ្វី​ក៏​ធ្វើដូចមែនទែន​!
ទោះយ៉ាងណា អរគុណ
សម្រាប់រឿងខ្មោច
ដោយសារតែលឺរឿងរ៉ាវ ខ្ញុំដឹងថាខ្ញុំមិននៅម្នាក់ឯងទេ
ឥឡូវនេះខ្ញុំមាន ក្មេងស្រីសក់វែងម្នាក់ជាមិត្តរួមបន្ទប់
យប់ហើយ ត្រលប់ទៅកន្លែងស្នាក់ហើយសម្រាកទៅ
ខ្ញុំទៅបន្ទប់ខ្ញុំ ស្អែក​ជួប​គ្នា យល់ព្រម?
ញាប់ញ័រ
ចង់គំរាមខ្ញុំ? បំភ្លេចវាចុះ អាក្អូន!
បន្ទប់នៅលើដំបូលគឺជា កន្លែងដែលគួរអោយខ្លាចបំផុត
ឥឡូវយើងត្រូវទៅសមរភូមិ ដើម្បីសងសឹកជាតិរបស់យើង
កុំបារម្ភ
ខ្ញុំនឹងតស៊ូដល់ទីបញ្ចប់
ទាហាន!
មកតាមខ្ញុំ ប្រយុទ្ធជាមួយសត្រូវ
សំលេងអ្វីចំលែកម្ល៉េះ?
ប្តូរទៅជាចោរប្លន់ កាលពីយប់មិញឬ?
ខ្ញុំ​សុំទោស
យើងអាចឈប់សម្រាកឥឡូវនេះ អាចឈប់សម្រាក ៣០នាទី
យើងនឹងបន្តបន្ទាប់ពីសម្រាក
បងស្រី ញ៉ាំទឹកទៅ
អរគុណ
ពិតជាក្តៅណាស់!
ឆាប់ៗនេះ អាចនឹងមានភ្លៀងខ្លាំង
យប់មិញ គេងលក់ស្រួលទេ?
លក់តាស៎
មានលឺអ្វីទេ?
លឺ?
ទេ មិនបានលឺអ្វីទេ
មាន​បញ្ហា​អ្វី?
ខ្ញុំនិង Hai Au មានន័យថា…
អ្នកទាំងពីរ មិនផ្តោតលើការអនុវត្ត
ប៉ុន្តែនៅតែនិយាយអំពីខ្មោចរាល់ថ្ងៃ
ខ្ញុំមិនយល់សោះ
ហេតុអ្វីបានជាខឹងយើងដូច្នេះ?
ខ្ញុំនិង Hai Au យើងគ្រាន់តែបារម្ភពីអ្នកគ្រូ
វាមិនមែនជាឯង ដែលខ្ញុំខឹងទេ
ខ្ញុំគ្រាន់តែមានអារម្មណ៍រំខាន
យើងកំពុងរស់នៅក្នុងយុគសម័យទំនើបគ្មានខ្មោចទេ
ប្រសិនបើមិនជឿ វាជាបញ្ហារបស់អ្នកគ្រូ
ប្រហែលជាមានខ្មោចនៅក្បែរយើង ឥឡូវនេះប៉ុន្តែយើងមិនដឹង
បាន​ហើយ
កន្លែងនេះគឺសម្រាប់អនុវត្ត មិនមែនសម្រាប់បន្លាចគ្នាទេ
ខ្ញុំមិនជាមនុស្ស ដែលអ្នកទាំងពីរត្រូវធ្វើដូច្នេះទេ
ប្រសិនបើចង់គំរាមអ្នកណាម្នាក់ សូមទៅខាងក្រៅ
ប្រសិនបើមិនចូលចិត្ត យើងសន្យាថាយើងនឹងមិននិយាយអំពីវាទៀតទេ
ឈប់នៅទីនេះ
នៅទីនេះវាក្តៅណាស់ អនុញ្ញាតឱ្យយើងទៅអាហារដ្ឋាន ១៥នាទីបានទេ?
អាច​ទៅ​បាន
Lan ពេលទៅបន្ទប់ល្ខោនលើដំបូល
អាចជួយយកក្រឡជើងធូបនិងខោអាវសពបានទេ?
ខ្ញុំមិនហ៊ានឡើងទៅទីនោះទេ
យើងហៅក្មេងប្រុសៗជួយ ប៉ុន្តែពួកគេមិនចង់ទៅទេ
យើងត្រូវសង ប្រសិនបើមានការខូចខាត
យល់ព្រម ខ្ញុំនឹងជួយយកវានៅទីនោះ
អរគុណ
"ជួបគ្នា​យប់​នេះ!"
តើអ្នកណាដែលធ្វើរឿងនេះ?
ខ្ញុំធ្វើអ្វីដែលរំខានឬ?
ហេតុអ្វីបានជាអ្នកធ្វើបែបនេះចំពោះខ្ញុំ?
បើខ្ញុំដឹងថាអ្នកណាធ្វើបែបនេះ ខ្ញុំនឹងធ្វើអោយពួកឯងស្តាយក្រោយ
ចេញមក!
ចេញមកឥឡូវនេះ
មិនចាំបាច់រង់ចាំពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រទេ
ទាំងមនុស្សឬខ្មោចចេញមក
កុំធ្វើពស់នៅក្នុងស្មៅចាំចឹក គិតថាខ្ញុំខ្លាចឬ?
យល់សុបិន្តទៅ
កំសាក!
ដឹងទេ វាពិតជាចម្លែកណាស់
ខ្ញុំឆ្ងល់ថា នាងបានស្លាប់អស់រយៈពេលយូរ ប៉ុន្តែរាងកាយរបស់នាងមិនរលួយទេ
ភ្នែកនាងនៅតែបើកធំៗ
និងនៅតែមានស្នាមញញឹម
"ជួបគ្នា​យប់​នេះ!"
អ្នកណា​នៅ​ទីនោះ?
បញ្ឈប់រឿងកំប្លែង វាពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រហើយ!
សួស្តី?
បងស្រី
ឱ្យខ្ញុំចូលផង វាត្រជាក់ណាស់នៅខាងក្រៅ
​ជា​នរណា?
ខ្ញុំសិក្សានៅថ្នាក់ល្ខោន
ឱ្យខ្ញុំចូលផង!
ឱ្យខ្ញុំចូលផង
នៅខាងក្រៅ វាត្រជាក់ណាស់
ឯង...
យប់ហើយ ហេតុអ្វីមិនគេង
ប៉ុន្តែមកទីនេះលេងទៅវិញ?
ហេតុអ្វីខ្ញុំត្រូវលេងសើចជាមួយអ្នក?
ខ្ញុំក៏ជាសិស្សនៃសាលាយើងដែរ
បើកទ្វារ
ណា
ខ្ញុំដឹងថាឯងជាខ្មោច
ស្អី ខ្មោច?
ទោះបីជា ដឹងថាមានខ្មោចក៏ដោយ
ម៉េចហ៊ានស្នាក់នៅទីនេះ?
ព្រោះខ្ញុំបានឃើញសាប៊ូ
ក្រឡជើងធូបហោះ
លឺបទចំរៀង "Dạ cổ hoài lang"
ជាខ្មោចមែនទេ?
ខ្ញុំមិនយល់ពីអ្វីដែលបងនិយាយទេ
ខ្ញុំមិនដឹងទេ
និយាយទៅ
ខ្ញុំគិតថានោះប្រហែលជា រឿងកំប្លែងពី Phi Long និង Hai Au
ពួកគេពិតជាអាក្រក់ប្រចាំសាលា!
ខ្មោចមិនពិតទេ
បងស្រី
ត្រជាក់ណាស់
ត្រជាក់ខ្លាំងណាស់
ឱ្យខ្ញុំចូលផង!
បងស្រី អោយខ្ញុំចូលផង
ខ្ញុំត្រជាក់ណាស់
-ណា! -ចាំ​បន្តិច
នៅតែមិនជឿខ្ញុំ មែនទេ?
ប្រសិនបើចង់ដឹងឱ្យប្រាកដ ថាខ្ញុំជាមនុស្សឬខ្មោច
គ្រាន់តែចាប់ដៃខ្ញុំ
គេនិយាយថា មានតែដៃខ្មោចទេត្រជាក់
បងស្ទាក់ស្ទើរមិនឲ្យខ្ញុំចូល
ដូច្នេះដៃខ្ញុំត្រជាក់ដូចដៃខ្មោច
ខ្ញុំឈ្មោះ Tam Thien Tam
សើមជោគអស់ហើយ
ចូលមក
ខ្ញុំនឹងយកសម្លៀកបំពាក់ឲ្យ
ប្តូរឲ្យលឿនទៅ ប្រយ័ត្នផ្តាសាយ
ទុកខ្ញុំនៅខាងក្រៅយូរចឹងអី
ឥឡូវនេះខ្ញុំមិនមានអារម្មណ៍រងារទៀតទេ
បងគឺជាអ្នកដែលត្រជាក់ ទៅផ្លាស់ខោអាវទៅ
ប៉ុន្តែហេតុអ្វីបានជាមិននៅផ្ទះ?
ខ្ញុំបានចំណាយប្រាក់ ទាំងអស់ដែលប៉ាម៉ាក់ផ្ញើមក
ឥឡូវខ្ញុំគ្មានលុយបង់ថ្លៃឈ្នួលផ្ទះទេ
ខ្ញុំគិតថាកន្លែងរាបស្មើគឺល្អ
ដូចករណីយប់នេះចឹង
-ងងុយគេងទេ? -តិចតួច
បើមិនប្រកាន់អាចគេងជាមួយខ្ញុំនៅលើពូកបាន
គ្រែនេះតូចណាស់ សំរាប់យើងទាំងពីរ
ខ្ញុំនឹងដេកនៅលើដី
គ្មានផ្លូវទេ វាត្រជាក់ណាស់ មិនអាចដេកនៅលើឥដ្ឋបានទេ
ចាំយកវាំងននក្រហមមកក្រាលគេង
ធ្វើម៉េចទើបដឹងថាមានវាំងននក្រហម?
នៅក្នុងបន្ទប់ហ្នឹង អ្វីៗក៏មានដែរ
ហេតុអ្វីមិនគេង?
ខ្ញុំនឹងបិទភ្លើង
គេងមិនលក់ទេ?
ជាធម្មតាខ្ញុំគេងដូចកូនក្មេង
ប៉ុន្តែខ្ញុំស្រែកខ្លាំងៗ ហើយនៅតែមិនអាចដេកលក់
សុំទោស​ដែល​រំខាន​បង
មិនដឹងហេតុអ្វីទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំក៏គេងមិនលក់ដែរ
មិនធ្លាប់លឺ ថាមានខ្មោចនៅទីនេះទេ?
ចុះ​ឯង​វិញ?
ខ្ញុំគិតថាឯងមិនខ្លាចខ្មោចទេ បានឡើងមកដេកនៅទីនេះមួយយប់
ខ្ញុំក៏ខ្លាចដែរ តែខ្ញុំហ៊ានប្រថុយ
-បងស្រី -ចា?
-អាចប្រាប់អ្វីដល់បងបានទេ? -ចាស
ប្រហែលជាមិនជឿទេប៉ុន្តែ
ខ្ញុំធ្លាប់ឃើញនិងនិយាយជាមួយខ្មោច
នៅលើកំពូលដំបូលនេះ
នាងពិតជាគួរអោយអាណិតណាស់!
គេនិយាយថាអ្នកដែលបានស្លាប់
មិនមានឱកាសប្រាប់នរណាម្នាក់ដែលនៅរស់
ព្រលឹងរបស់ពួកគេនឹងមិនអស់ចិត្ត
ហើយនៅតែវង្វេងវល់ៗជុំវិញផែនដី
ពួកគេបានលឺនិងឃើញ អ្វីៗដែលយើងធ្វើ
ប៉ុន្តែយើងមិនដឹងអ្វីទាំងអស់ អំពីអត្ថិភាពរបស់ពួកគេ
មានតែមនុស្សដូចបងនិងខ្ញុំទេ
អាចលឺអ្វីដែលខ្មោចនិយាយ
អញ្ចឹង ខ្មោចចង់និយាយជាមួយយើង
ហេតុអ្វីបានជាពួកគេចង់និយាយជាមួយយើង?
ពិតជាចង់ដឹងឬ?
​ជា​នរណា?
យើង Phi Long និង Hai Au
សូមបើកទ្វារ
យប់ហើយ អ្នកទាំងពីរមកទីនេះធ្វើអ្វី?
យើងមកទីនេះដើម្បីសុំទោស
យើងចុះចាញ់ហើយ បើកទ្វារ យើងពិតជាមានរឿងសំខាន់ចង់ប្រាប់
រំខានណាស់!
ខ្ញុំមិនជឿថាមានខ្មោច នៅក្នុងសាលានេះទេ
ប៉ុន្តែខ្ញុំជឿថាមានក្មេងខូច
អាក្មេងអាក្រក់ទាំងពីរ នៅឈរពីមុខខ្ញុំ
ឥឡូវខ្ញុំយល់ពីមូលហេតុដែល គ្មាននរណាម្នាក់ហ៊ានមកទីនេះហើយ
ពួកឯងត្រូវតែធ្វើអ្វីៗ ដើម្បីបង្ហាញថាវាពិតប្រាកដ
បើមិនឈប់ ខ្ញុំនឹងនិយាយជាមួយនាយកសាលា
ទេៗ យើងដឹងថាជាកំហុសយើង
គ្រាន់តែលេងសើចបន្តិច
"នឹងជួបខ្មោចប្រសិនបើចេញទៅណានៅពេលយប់"
ចុះចាញ់! យើងចុះចាញ់ទាំងស្រុង!
យើងសូមសរសើរ! សរសើរមែនទែន!
ប៉ុន្តែអ្នកគ្រូត្រូវតែទទួលស្គាល់
យើងរៀបចំនិងអនុវត្តវាបានល្អណាស់ មែនទេ?
ហើយអ្នកគ្រូខ្លាច មែនទេ?
អាចឱ្យក្រឡធូបនិងក្រណាត់សមកវិញ បានទេ?
របស់ទាំងនោះជារបស់យើង មិនមែនរបស់សាលាទេ
ឱ្យអ្វី?
ឯងឱ្យខ្ញុំយករបស់ទាំងនោះទៅបន្ទប់ល្ខោន
ហើយខ្ញុំក៏យកមកទុករួចហើយ
ពេលអ្នកទៅបន្ទប់ទឹក យើងចូលបន្ទប់ហើយយកទៅ
យើងធ្វើឲ្យក្រឡហោះនៅមុខទ្វា
ហើយក៏លាក់នៅជ្រុងនោះ យើងរង់ចាំអ្នកគ្រូបើកទ្វារ
ហើយស្រែក
នៅទីបំផុត យើងមិនបានលឺអ្វីទាំងអស់
ប៉ុន្តែលឺសំឡេងបិទទ្វារ
បន្ទាប់មកយើងក្រឡេកមើល ហើយក៏ដឹងថាបាត់ឥវ៉ាន់ពួកយើងហើយ
យើងគិតថាអ្នកគ្រូយកវា
ខ្ញុំគិតថាឯងឆ្លាត
មានបំណងបំភ័យខ្ញុំ
ខ្ញុំហ៊ានយកអ្វីដែលគួរឱ្យខ្លាចយ៉ាងដូចម្តេច?
ណា
មានតែអ្នកគ្រូ Phi Long និងខ្ញុំនៅទីនេះ
យើងមិនបានយកវា អ្នកគ្រូមិនបានយក
-តើអ្នកណាយក? -ព្រះជាម្ចាស់...
ខ្ញុំស្បថ ថាខ្ញុំមិនបានយកទេ
ណា យើងដឹងកំហុសហើយ
-ឲ្យវាមកយើងវិញមក -​គ្រប់គ្រាន់​ហើយ
ឈប់លេងល្បិច
យប់ហើយ ឈប់ទៅ ខ្ញុំចង់ដេក
យល់?
ខ្ញុំយកក្រឡធូបធ្វើអ្វី?
ពិតជារំខានណាស់
មានមនុស្សម្នាក់ ដែលអាចធ្វើជាសាក្សីបាន
យើងមានមនុស្សបួននាក់នៅទីនេះ
Thien Tam ចេញមក
អ្នកពីរនាក់ ចូលមក!
មក​នេះ
ខ្ញុំទើបតែគេងលក់
មែនហើយ យើងស្មានថាអ្នកគ្រូនៅទីនេះតែម្នាក់ឯង?
មានមនុស្សម្នាក់ទៀតនៅទីនេះ
ឯងនៅខាងក្រៅពីមុននេះ
មានឃើញក្រឡធូបនិងក្រណាត់សទេ?
ពួកគេថាខ្ញុំយករបស់ទាំងនោះ
បានឃើញអ្វីទេ?
អ្នកគ្រូកើតអ្វី?
កំពុងនិយាយជាមួយអ្នកណា?
ខ្ញុំភ្លេចណែនាំ នេះគឺជា Thien Tam
និស្សិតនៃថ្នាក់ល្ខោន
ហើយនៅទីនេះគឺ Phi Long និង Hai Au
តារាសម្តែងដែលបានអនុវត្តជាមួយខ្ញុំ
ស្គាល់គ្នាហើយ មែនទេ?
Thien Tam?
ត្រូវហើយ Thien Tam ថ្នាក់ល្ខោន
និយាយលេង រឺ មែនទែន?
-កំពុងលេងសើច មែនទេ? -ឈប់ទៅ
ខ្ញុំមិននិយាយលេងទេ
នេះគឺ Thien Tam នាងស្នាក់នៅទីនេះជាមួយខ្ញុំ
ហើយនាងអាចបញ្ជាក់បានថា ខ្ញុំមិនបានយកអីទេ
ហើយ ហេតុអ្វីមិននិយាយអ្វីជាមួយពួកគេ?
មុនហ្នឹងនិយាយច្រើនណាស់
បងស្រី និយាយថា
បានជួប Thien Tam រួចហើយ?
នាងឈរក្បែរខ្ញុំ
Thien Tam
គឺជាក្មេងស្រីដែលស្លាប់នៅក្នុងអាងទឹក ដែលខ្ញុំធ្លាប់ប្រាប់ពីមុន
កំពុងនិយាយថា
អ្នកទាំងពីរ​នាក់
មិនឃើញ Thien Tam មែនទេ?
ឃើញទេ?
ក្មេង​ស្រី​ម្នាក់
សក់វែង
សម្លៀកបំពាក់ពណ៌ស?
នាងកំពុងឈរក្បែរខ្ញុំ ឃើញទេ?
Thien Tam
ស្លៀកពាក់ពណ៌សហើយឈរនៅពីមុខខ្ញុំ
-យើងមិនឃើញទេ -អ្នកគ្រូជជែកជាមួយនរណា?
-Phi Long -យើងមិនឃើញអ្នកផ្សេងទេ
លើកលែងតែយើងបីនាក់
ពិតជាមិនឃើញនាង មែនឬ?
ម៉េចនឹងអាច?
ខ្ញុំឃើញ...ហេតុអ្វី?
បងស្រី
ពួកគេមិនឃើញខ្ញុំទេ!
ទោះខ្ញុំស្រែកខ្លាំងប៉ុណ្ណា ក៏គេមិនលឺអ្វីដែរ!
ប៉ុន្មានឆ្នាំនេះ
ខ្ញុំបាននៅលើដំបូលខាងលើ
ដោយគ្មានមិត្តភក្តិណាមួយ
គ្មានអ្នកណាអុជធូបឲ្យខ្ញុំទេ
ខ្ញុំ​ពិបាកចិត្ត​ណាស់
ខ្ញុំពិតជារីករាយណាស់ នៅពេលដែលបងផ្លាស់មកទីនេះ
កុំខ្លាចអី!
Lan!
Lan! Lan!
Lan! Lan.
Lan. Lan.
ព្រះជាម្ចាស់​! នាងមានបញ្ហាហើយ
កុំបន្លាចខ្ញុំ
-ហេ Lan -បងស្រី
ហេ Lan
បងស្រី
សុខសប្បាយ​ទេ?
តើមានអ្វីកើតឡើង?
My Lan ស្ងប់អារម្មណ៏
-កុំតាមខ្ញុំ -ខ្ញុំ Thien Tam
Thien Tam គឺជាសិស្សនៃថ្នាក់ល្ខោន
ទេ បន្លំភ្នែកខ្ញុំ អ្នកទាំងអស់គ្នាកំពុងបំភាន់ខ្ញុំ
Thien Tam ជាមនុស្សមិនមែនជាខ្មោចទេ
ឃើញពីផលវិបាកនៃភាពអកុសលកំប្លែងរឿងខ្មោចនៅ?
សាលាបានព្រមានច្រើនដងហើយ
ប៉ុន្តែនៅតែធ្វើវាដដែល!
រឿងកំប្លែងបំភ័យមនុស្សរហូតដល់ស្លាប់!
អ្នកទាំងអស់គ្នាត្រូវតែពន្យល់ ចំពោះមុខក្រុមប្រឹក្សាវិន័យ
ហើយអាចទទួលទណ្ឌកម្មដ៏អាក្រក់បំផុត ពីការបណ្តេញចេញពីសាលារៀន
អធ្យាស្រ័យឲ្យពួកយើងផង!
យើងបានធ្វើរឿងឆោតល្ងង់ ហើយយើងមានការសោកស្តាយខ្លាំងណាស់
រហូតមកដល់ពេលនេះ មានមនុស្សតិចតួចប៉ុណ្ណោះ
ដែលពួកគេភ័យពេកហើយដួលសន្លប់
យើងដឹងថាអ្នកគ្រូពិបាកបោក ដូច្នេះយើងត្រូវប្រើល្បិចទាំងអស់ដែលយើងចេះ
មិននឹកស្មានថា អ្នកគ្រូធ្លាក់ពីលើជណ្តើរ
ហើយសន្លប់ពីរ បីថ្ងៃ
តាំងពីអ្នកគ្រូសន្លប់នៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យ
យើងបីនាក់តែងតែមកក្បែរអ្នកគ្រូ
អ្នកគ្រូដឹងទេ
Thien Tam មិនបានគេងពីរបីយប់ហើយ
ឮយើងគួរតែចាកចេញ ហើយទុកឱ្យនាងសម្រាក
ថែរក្សា​សុខភាព
Tam កើតអី?
យើងកំពុងសប្បាយ!
អូនមានអារម្មណ៍វិលមុខ
មានអ្វីកើតឡើង?
មិនដឹងទេ ផឹកតែមួយកែវតែដៃនិងជើងញ័រៗ
អូនចង់ក្អួត អាចជូនអូនទៅផ្ទះបានទេ?
Duy Tam កើតអី?
មិនដឹងទេ នាងថានាងវិលមុខ ហើយចង់ត្រឡប់ទៅផ្ទះ
មុខនាងស្លេកស្លាំង គួរតែនាំនាងទៅផ្ទះ
បើនាងធូរ ចាំមកទីនេះវិញ
ហើយ
-ញ៉ាំបង្ហើយ -អូខេ
-ជល់ -ជល់
-ជួបគ្នាសប្តាហ៍ក្រោយ -អូខេ
-ទៅផ្ទះ -លាហើយ!
ទៅកន្លែងរាំ
​មាន​អារម្មណ៍​ល្អ​វិញនៅ?
ធូរហើយ តែអាចក្អួតបានគ្រប់ពេល
ក្រពះអូននៅរមួលមិនទាន់ស្រួល
ចម្លែកណាស់ មុនពេលទៅពិធីជប់លៀងដូចមិនអីផង
តាមពិតអូនមិនស្រួលខ្លួន តែប្រឹងលាក់
ខ្ញុំ​គិត​ថា
ប្រហែលអូនមានផ្ទៃពោះ
អូនមិនទាន់មករដូវពីរសប្តាហ៍ហើយ!
ពីមុនវាយឺតតែពីរបីថ្ងៃទេ
ចាំទៅឱសថស្ថានទិញសម្រាប់ធ្វើតេស្តផ្ទៃពោះ
ព្រួយឬ?
អូនមានគម្រោងអី?
ចង់​មានន័យថា​ម៉េច?
អូនចង់ទុកឬទម្លាក់?
គ្មានពាក្យ "ទម្លាក់" ក្នុងខួរក្បាលអូនទេ
ក្មេងគឺជាអំណោយពីឋានសួគ៌
-មិនទទួលយក វានឹងបាប -បើទុក យើងចិញ្ចឹមម៉េច?
គេនឹងបង្ខំឱ្យអូនឈប់រៀន ហើយក៏គ្មានការងារធ្វើ
ហើយបង បងនៅចាយលុយម៉ាក់ប៉ានៅឡើយទេ
ចិញ្ចឹមខ្លួនឯងជាបញ្ហាមួយទៅហើយ…
អញ្ចឹង នាំអូនទៅជួបគ្រួសារបងទៅ
គ្មានហេតុផលដែល ពួកគាត់មិនចូលចិត្តចៅទេ?
ទៅផ្ទះត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មចៅមិនមានន័យទេ!
ដឹងថាប៉ាម៉ាក់បងទាមទារអ្វីខ្លះទេ!
ប្រយ័ត្នមានមនុស្ស!
ក្មួយ ជួយផង!
Duy!
ជួយផង
ជួយ​ខ្ញុំ​ផង
Duy!
បើកទ្វារ!
Duy
បើក​ទ្វា
Duy
បងជាមនុស្សកំសាក
បងដឹងថាបងជាមនុស្សកំសាក
បងមិនសមជាមនុស្សប្រុសទេ
ពេលបងវង្វេង
បងជ្រើសរើសរត់ចេញ
ព្រោះបងខ្លាច
បងមិនចង់ទទួលខុសត្រូវ មែនទេ?
ទេ បងស្បថ វាមិនពិតទេ
បងខ្លាចណាស់
ខ្លាចគេចាប់ ព្រោះបងបង្ករគ្រោះថ្នាក់
បងពិតជាមិនចង់ជាប់គុកទេ
បងនឹងមិនឱ្យអូនរំលូតកូនទេ មែនទេ?
បងសន្យាថាស្រឡាញ់អូន និងកូនរបស់យើងទេ?
Tam បងតែងតែស្រឡាញ់អូន
បងក៏ស្រឡាញ់កូនរបស់យើងដែរ
យល់​ទេ?
អូនចង់នៅជាមួយបងអស់មួយជីវិត
បើអ្នកចូលគុក
តើអ្នកណានឹងមើលថែរក្សាអូននិងកូន?
បងស្រឡាញ់អូន Tam
បង​ស្រលាញ់អូន
បងស្រលាញ់​អូន
ហេតុអ្វីបានរត់?
ត្រូវសងសំណង សម្រាប់ការស្លាប់ពីរនាក់
ឯងបានសម្លាប់ជីវិតពីរនាក់ ខ្ញុំនឹង ...
Duy! អូន Tam ណា
លែងអូន!
Duy
Duy ធ្វើអី?
Duy!
ម៉ាក់!
Duy!
-Duy! Duy! -ម៉ាក់!
Duy! Duy!
ចេញទៅ ចេញទៅ
Duy!
-Duy -Tam
-ជួយ​ខ្ញុំ​ផង -Tam
-Duy ក្មេង -មានអ្វីកើតឡើង?
-ក្មេងមួយណា? -វា​នៅ​ទីនោះ
-ត្រជាក់ចិត្ត -Duy អូនខ្លាច
-ត្រជាក់ចិត្ត -បងដេញវាទៅ
Duy ដេញវាទៅ
គ្រាន់តែស្ងប់សិនទៅ Tam Tam!
Tam! Tam!
ខ្ញុំមិនគិតថា នាងអាចជាសះស្បើយទេ
នាងមើលទៅគួរឱ្យខ្លាចណាស់
អូនបានឃើញមុខនាងហូរឈាមដោយផ្ទាល់ភ្នែក
Duy អូនបារម្ភ!
បារម្ភអំពីអ្វី? បងនៅទីនេះដើម្បីកូន
ទេ អូនចង់និយាយរឿងមួយទៀត
នៅចាំពេលព្រឹកដែលអូនស្រែក ហើយបងប្រញ៉ាប់មកទេ?
ចាំ​
អូនបានឃើញក្មេងស្រីតូចស្លៀកពាក់ពណ៌ស
នាងកាន់ដបទឹកដោះគោទទេ
នាងហៅអូនថាម៉ាក់
នៅពេល​នោះ
អូនពិតភ័យខ្លាចណាស់
មិនចាំបាច់ព្រួយបារម្ភទេ
អូនខ្លាចថា យើងបាត់បង់កូន!
គួរឱ្យអស់សំណើចណាស់
អូនមានអារម្មណ៍ធុញថប់
ទិញសម្រាប់តេស្ត ឲ្យអូននៅថ្ងៃស្អែកផង បង
អូនចង់ដឹងឲ្យច្បាស់
ម៉ាក់!
ហេតុអីបានភ្ញាក់ខ្លាំងម្ល៉េះ?
បានលទ្ធផលនៅ អូន?
តា ដា! ពីរច្នូត!
កូនយើងមានសុវត្ថិភាព!
បងក៏មានអារម្មណ៍ធូរដែរ
សន្យាថា ថែរក្សាអូននិងកូនឱ្យបានល្អ ណា!
បង​សន្យា​!
អូនមិនដែលឃើញ បងអានកាសែតពីមុនទេ
ព្រឹកនេះ ពេលចេញក្រៅទិញតេស្តឲ្យអូន
បងក៏ទិញកាសែត
Công An Pháp Luật
ដើម្បីមើលថា តើមាននិយាយពីគ្រោះថ្នាក់ទេ?
តើមាននៅក្នុងកាសែតទេ?
គ្មានទេ!
ចាប់ពីថ្ងៃគ្រោះថ្នាក់រហូតដល់ពេលនេះ
បងបារម្ភហើយគេងមិនលក់
យើងមិនអាចលាក់ខ្លួន នៅក្នុងផ្ទះជារៀងរហូតទេ!
បងអាចទៅកន្លែងណា បងចង់ទៅ អូនអាចនៅម្នាក់ឯងបាន
អូនធូរចិត្តណាស់ ពេលដឹងថាកូនយើងមានសុវត្ថិភាព
បើអូនត្រូវការអ្វី អូននឹងតេរទៅ
បងនឹងចេញទៅក្រៅ ហើយទិញអ្វីមកញ៉ាំ
ប៉ា ខ្ញុំមានរឿងសំខាន់ត្រូវប្រាប់!
សន្យាថាប៉ាត្រូវតែស្ងប់
កុំប្រាប់ម៉ាក់ឥឡូវនេះ!
ម៉ាក់!
Tam!
មានអ្វីកើតឡើង?
ម៉ាក់
ចេញ​ឱ្យ​ឆ្ងាយ
-ចេញ​ឱ្យ​ឆ្ងាយ -បង​នៅ​ទីនេះ បង​នៅ​ទីនេះ
កុំបារម្ភ អ្វីគ្រប់យ៉ាងមិនអីទេ
អូនកើតអ្វី?
ក្បាលអូនឈឺណាស់
វាមិនអីទេ អូន
បងមានលឺអ្វីទេ?
មិនលឺទេ
អូនបានឃើញក្មេងស្រីម្នាក់នៅក្នុងផ្ទះ
អូនលឺ នាងហៅម៉ាក់នាង
នេះជាលើកទី ២ ហើយដែលអូនឃើញនាង!
លើកទី ២
ប្រហែលជានាងជាទារករបស់ស្ត្រី ដែលស្លាប់នៅក្នុងគ្រោះថ្នាក់
Duy
យើងគួរតែចេញពីផ្ទះនេះទៅ
គួរឱ្យអស់សំណើចណាស់!
ប្រសិនបើពួកគេពិតជាខ្មោចមែននោះ
ទៅកន្លែងណា ក៏ពួកគេនឹងតាមអូនដែរ
និយាយមែន!
អូនមិនទាន់ញ៉ាំអ្វីទេ តាំងពីព្រឹកនេះ?
តោះចេញទៅញ៉ាំអាហារល្ងាច
អូនគួរតែញ៉ាំឱ្យបានច្រើន
រាល់ថ្ងៃនេះយើងញ៉ាំតែម្ហូបក្លាសេ នៅក្នុងទូរទឹកកកប៉ុណ្ណោះ
ខ្ញុំមិនដឹងមូលហេតុទេ ប៉ុន្តែនៅពេលធ្វើហើយ
អូនមិនអាចលេបអ្វីបានទេ
អូនមានអារម្មណ៍ស្អុះណាស់
នាំអូនជិះម៉ូតូដើរលេងបានទេ?
អត់ទោស គិតលុយ
ហេ មិនដែលឃើញមនុស្សថើបគ្នាទេ?
Tam បងមិនដឹងថា ហេតុអ្វីបានមិនអាចគ្រប់គ្រងម៉ូតូបាន!
ត្រូវសងសំណងសម្រាប់ការស្លាប់មនុស្សពីរនាក់
ឯងត្រូវតែសង
Tam បងពិតជាសោកស្តាយណាស់!
ខ្ញុំមិនដឹងថា ហេតុអ្វីបានជាបងធ្វើបែបនេះទេ
ប៉ុន្តែ ...
-ឥឡូវយើងនៅឯណា? -បងកើតអី Duy?
ជិះម៉ូតូដូចគ្មានអារម្មណ៏ក្នុងខ្លួន?
បងធ្វើឱ្យអូនខ្លាច Duy!
ខ្មោចគ្រប់គ្រងគំនិតបងមែនទេ? ហេតុអ្វីនាំអូនមកទីនេះ?
មិនចាំកន្លែងនេះទេ?
មើលទៅ!
អូនខ្លាចណាស់
យើងគួរតែរត់ចេញពីកន្លែងនេះ
តោះ​ទៅ
ចាប់តាំងពីថ្ងៃគ្រោះថ្នាក់ ខ្ញុំមិនបានដេកទាល់តែសោះ
ប៉ា ខ្ញុំសំរេចចិត្តនៅថ្ងៃស្អែក ខ្ញុំនឹងទៅប៉ូលីសដើម្បីសារភាព
ខ្ញុំសុខចិត្តស្លាប់ ជាងរស់នៅបែបនេះ
លាក់ខ្លួនពីមនុស្សផ្សេងទៀត!
វាដូចជាទោសប្រហារជីវិតព្យួរនៅពីលើក្បាលខ្ញុំ
ថ្ងៃស្អែកពេលទៅដល់សៃហ្គន
ចូលមកផ្ទះខ្ញុំ ហើយនាំ Thien Tam ទៅវិញជាមួយផង
បងសម្រេចចិត្តសារភាព ហើយមែនទេ?
កុំព្យាយាមលាក់បាំងទៀត
បើបងសារភាព បងនឹងមិនជួបអូននិងកូនទៀតទេ
ដូច្នេះលោកបានសារភាពរួចហើយនូវ រឿងគ្រោះថ្នាក់ទាំងមូលដែលបានកើតឡើង
នៅយប់ថ្ងៃទី ២០ ខែធ្នូ
តើប្រាកដថាអ្វីដែល លោកនិយាយពិតជាត្រឹមត្រូវទេ?
ប្រាកដថាលោកមកទីនេះ ដើម្បីសារភាព មែនទេ?
ក្នុងស្ថានភាពផ្លូវប្រក្រតី?
លោក
កាលពី ៥ថ្ងៃមុន គឺជាសុបិន្តអាក្រក់សំរាប់យើងទាំងពីរ
ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាមានកំហុស ចំពោះការទុកឱ្យពួកគេស្លាប់
បន្ទាប់ពីបង្កគ្រោះថ្នាក់
យើងភ័យស្លន់ស្លោ
យើងហត់នឿយណាស់
ទោះយ៉ាងណា ខ្ញុំស្បថថា
អ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលខ្ញុំទើបតែសារភាព
គឺស្ថិតក្នុងស្ថានភាពផ្លូវចិត្តប្រក្រតី
លោក Duy!
យើងកោតសរសើរចំពោះ អាកប្បកិរិយានិងការសម្រេចចិត្តសារភាព
ប៉ុន្តែយើងសង្ស័យអំពីភាពស្មោះត្រង់របស់លោក
មានព័ត៌មានលម្អិតមិនសមហេតុផល ជាច្រើននៅក្នុងការសារភាពលោក
ហើយវាខុសគ្នាទាំងស្រុង ពីលទ្ធផលនៃការស៊ើបអង្កេតរបស់យើង
ដូច្នេះកាលពីម្សិលមិញ បន្ទាប់ពីលោកបានទូរស័ព្ទមកយើង
យើងបានស្នើសុំឱ្យប្រជាជន ដែលពាក់ព័ន្ធទាំងអស់មកទីនេះធ្វើជាសាក្សី
អនុញ្ញាតឱ្យពួកគេចូល!
គឺនាង
ខ្ញុំ​សូម​អង្វរ សូមកុំតាមខ្ញុំ
ខ្ញុំដឹងពីកំហុសខ្ញុំហើយ ខ្ញុំបានសម្លាប់នាងនិងកូន
-ខ្ញុំ​សូម​អង្វរ​ -លោក Duy ស្ងប់សិន
មិនមានអ្នកស្លាប់ នៅក្នុងបន្ទប់នេះទេ ស្ងប់ចិត្ត
ត្រជាក់ចិត្ត!
ស្តាប់ខ្ញុំ ត្រឡប់ទៅអង្គុយវិញ
ដូច្នេះលោកទទួលស្គាល់ ថានាងជាជនរងគ្រោះ
ប៉ុន្តែសំណាងសម្រាប់លោក នាងមិនស្លាប់ទេ
ប៉ុន្តែមានស្នាមនិងរបួសក្បាល
ដោយសារតែជំងឺ ពោះរបស់នាងធំជាងធម្មតា
នាងមិនមានផ្ទៃពោះដូចដែលលោកគិតទេ
នាំនាងទៅផ្ទះចុះ
យើងនឹងកោះហៅនាងម្តងទៀត ដើម្បីធ្វើសេចក្តីថ្លែងការណ៍ពេលនាងជាសះស្បើយ
ដូច្នេះការសារភាពរបស់ខ្ញុំ ពីខ្មោចដែលតែងតែមកតាមខ្ញុំ
នោះគឺជាព័ត៌មានមិនសមហេតុផលមែនទេ?
ទេ
ការសារភាពរបស់លោកពីស្រីដែល រស់នៅជាមួយលោកគឺជារឿងមិនសមហេតុផល!
សូមសាក្សីដំបូង
គាត់ជាអ្នកដំណើរនៅលើឡានក្រុង នៅថ្ងៃនោះ សូមនិយាយ
នៅពេលយើងមកដល់កន្លែងគ្រោះថ្នាក់
ខ្ញុំបានឃើញមនុស្សរងរបួសពីរនាក់
ម្នាក់ក្នុងចំនោមពួកគេមើលទៅគួរអោយខ្លាចណាស់
អេ ​លោក
មានអ្វីជួយខ្ញុំទេ? នាងហូរឈាមធ្ងន់ធ្ងរណាស់
អេ​ លោក!
នាងត្រូវតែព្យាយាម
អ្នកបើក សូមតេរទៅមន្ទីរពេទ្យដែលនៅជិតបំផុត
នាងហូរឈាមច្រើន យើងត្រូវទៅសង្គ្រោះបន្ទាន់
នាងបាត់បង់ឈាមច្រើនណាស់
យើងបានព្យាយាមអស់ពីសមត្ថភាព តែមិនអាចជួយសង្គ្រោះនាងបានទេ
ខ្ញុំគឺជាអ្នកដែលបានពិនិត្យសាកសពនាង ហើយចុះហត្ថលេខាលើក្រដាស
ដើម្បីរើនាងទៅកន្លែងដាក់សាកសព រង់ចាំប៉ូលីសធ្វើការស៊ើបអង្កេត
ដោយសារតែនាងមិនមានក្រដាសផ្ទាល់ខ្លួនជាមួយនាង
ឥឡូវ​នេះ
លោកនៅ​ទីនេះ
លោកអាចមកមន្ទីរពេទ្យ ដើម្បីទទួលយកសាកសពនាង
វាជាការគិតមមៃរបស់លោកចំពោះកំហុស
នាងធ្លាប់ជាខ្មោចល្អឥតខ្ចោះក្នុងការសម្ដែង
គំរាមដល់មនុស្សផ្សេងទៀត
ដោយមិនបានរំពឹងទុក វាជាជោគវាសនានាង
ខ្ញុំចង់ដឹងបន្ថែមទៀតអំពី Tam
មុនពេលដែល យើងមាននៅក្នុងទំនាក់ទំនង
ហើយពីរឿងនាងរហូតដល់រឿងខ្ញុំ
ខ្ញុំគិតថាវាជាជោគវាសនាដ៏ឃោរឃៅចំពោះនាង
ប៉ុន្តែ
លោកនាំខ្ញុំទៅណា?
ខ្ញុំនឹងប្រាប់ ប៉ុន្តែត្រូវតែរក្សាភាពស្ងាត់ អូខេ?
ក្រឡេកមើលកៅអីខាងក្រោយ
ប្រអប់នៅកៅអីខាងក្រោយគឺជាធាតុរបស់ Thien Tam
បន្ទាប់ពីបីឆ្នាំនៅសៃហ្គន ខ្ញុំបានដុតសាកសពរបស់នាង
យកនាងទៅគ្រួសាររបស់នាងតាមការចង់បាន
ដោយចៃដន្យ ខ្ញុំចង់ឱ្យនាងដុតធូបឲ្យគេផង
ហេតុអ្វីមិនប្រាប់ខ្ញុំជាមុន?
ប្រសិនបើខ្ញុំដឹង ខ្ញុំនឹងមិនចូលក្នុងឡានទេ
ស្គាល់ខ្ញុំតាំងពីយូរណាស់មកហើយ
តែមិនដឹងថា Thien Tam ធ្លាប់ជាសង្សារខ្ញុំ មែនទេ?
ចុះរឿងដែលយើងនិយាយពីនាង?